Wag Singit

Bale ganito yun. Isipin mo nalang ito. Nasa isang fast food restaurant ka at gutom ka para sa isang hamburger. Masarap kasi yung mga hamburger diba? Hindi ka nag lunch, excited ka nang kumain, tapos biglang boom! Nako po, mahaba ang linya. Pero dahil naisip mo, “siguro hindi lang ako yung gutom dito at sa bagay, si lola naman yung nasa harap ko,” lilinya ka na rin. Maghintay ka nalang muna, ma’am-sir. Eh di yun! Naghintay ka. Tapos biglang dumating si Boy Astig sa restaurant. Yari ka na! Ang shades niya, ginawa niyang headband at naka jacket pa siya (eh summertime yung panahon). Meron pa siyang ear phones na nakasabit sa kanyang ears pero wala namang mp3 player. Astig lang talaga siya. Habang pumipili siya ng value meal, biglang may nakita siyang kakilala sa bandang harap ng linya. Ayun! Chumika ng konti, kamusta si ganito, kamusta si ganyan. Tapos na sila mag-usap, biglang nakasingit na si Boy Astig sa harap ng linya. Ang swabe naman ng style na yan! Chumika ng kung anu-anong ek-ek sabay nakakain na kaagad. Pero wala kang masabi, nahihiya ka at hindi mo pa siya kilala. Na-realize mo na rin bigla na isang softspoken person ka. Patay tayo diyan! Tumagal na nga yung oras mo sa linya (at kay lola din), na-hurt pa yung feelings mo.

Yan ang problema minsan sa mga ibang tao. Hindi sila lumilinya. Sa mga restaurant, sinehan at kung saan-saan pa ay wala talaga. Pati na rin yung mga kotse sa EDSA, panay singit. Yung mga puti at dilaw na linya sa kalye, parang naging drawing ng bata lang sila eh. Ang mga kalye na tatlo yung lanes, naging lima bigla! Paano nangyari yan? Diyos ko po, sana hindi lang ang sarili ang pinagiisipan ng mga tao. Bigyan naman natin ng konsiderasyon yung kapwa Pinoy natin. Importante na matutunan natin ang disiplina at ang tinatawag na common courtesy. Simpleng bagay lamang ang pinaguusapan natin dito pero tingnan mo, grabe ang trapik sa Metro Manila, hindi nakakakain ng mga hamburger ang mga tao at ang feelings nila ay hurt. Kung simpleng bagay lang ito, simple din ang solusyon – luminya ka at wag sumingit. Makakarating naman tayo sa mga destinasyon natin ah. Sana naman ay hindi pa madamay ang ating kapwa Pinoy. Ika nga, “It’s not the destination. It’s the journey.” Naks naman.

MY GIFT TO ALL: NEW BV ENTRIES

1. i was taking a dump tas nung paghatak ko nung tissue, may lumabas na ipis dun sa cylinder tas lumipad lipad. panic ako kasi di ako makatayo. may nakasabit pa. BV.
2. so parang sa english pinagawa kami ng poem tungkol sa mga pas readings namin. ang hirap! BV! di lang yon … we have to delive rit infront of everyone! BV! yung delivery nasabay sa Music periodical practical tes! BV then may social science month pa na gagawa pa ako ng video tungkol sa history ng Burma! ang BV! so last friday i said na over na ako sa crush ko as in swear then nung binasa ko yung poem na ginawa ko dati para nga sa english! ang BV! yung poem it matches my getting over story so ugh ang BV! di lang yon! nasira pa yung file ko para sa computer project ko! ang BV!
3. Today, may quiz kami sa Chemistry. Late ako ng dating so kailangan ko pang kumuha ng upuan sa dulong classroom. Peste, pagka-upo ko para magsagot, tumutulo na yung pawis ko. Pagka-tapos ng Chem, kumain kami ng friends ko. Nang matapos sa pagkain, umakyat na kami para sa next subject e late na pala kami. Sorry naman sa prof kong bading, sabi ba naman, “Parang 48 years kayo kumain ha! Kain kayo ng kain, kaya tumataba kayo e, lumalaki yung braso niyo.” PUTA. Ako lang kaya yung mataba sa mga kaibigan ko!!! Pumunta ako ng SM centerpoint after ng klase para magpa-convert ng cash to gcash. Eh kailangan mag fill-up ng form. Takteng naiihi na ako as in para na akong bulate habang nagsusulat, tinayuan pa nga ako ng balahibo e. BV! At BV rin na ang baho sa mismong SM kasi nga binaha sila noong Ondoy. At last na, noong pauwi ako, sumakay ako ng jeep pa-cubao at nasabi ko “Isang stop and shop, estudyante.” BV, e doon yon sa kabilang binababaan ko e! Pahiya ako, ang lakas pa naman ng pagkasabi ko. ) BV day! )

Submitted Post by Bianca

mej na bv ako sa story ng araw ng girl na toh. bev

Tangina. Sobrang malas ko kahapon.

Nakalimutan ako bigyan ng allowance. Naalala ko lang nung nasa LRT station na ko. Pagtingin ko sa wallet ko, bente lang pera ko. Buti may LRT card. Okay pa, okay pa. Sa school, nakalimutan ko kunin iPod ko na nakasaksak sa laptop ng blockmate ko. Nung Lit class, natawag ako ng teacher ko. Nung pauwi na ko at konting steps na lang nasa station na, nasira strap ng bag ko at nahulog na siya sa putik. Hindi man lang ako nakaupo sa LRT mula Katipunan hanggang Recto. 30 minutes yon! Tapos pag-uwi ko, pagtingin ko basag screen ng phone ko. Tapos sabi ng nanay ko may sunog sa kabilang kanto. Nung mag-aaral na ko, inisip ko gagawin ko. Midterms ng Math bukas tapos may test sa Fil. Chapter 3-6 ng novel. Nasa Chapter 1 pa lang ako.

BV DAY!

Submitted Post by NOTMYDAY

Ito yung first entry na sinubmit sa akin sa akoaybv@gmail.com na feeling ko worthy of it’s own post (mej mahaba din siya eh kaya ayos). enjoy mga beverly. spread the beev and keep the entries coming (sarap).

When you try to grab life by the balls, It grabs you back.. and TIGHTER.

Sigurado naman ako pag sinabi ko na lahat ng tao, gagawin ang lahat ng paraan para kumita, mag aagree kayo diba? haha. Eh pucha pano ka ba naman gaganahan, if the only way that could possibly earn you a decent amount of cash gets you and your day screwed up right in front of your face. BV. ahahaha. So anyway, ganito kase yan.

So okay UAAP season nanaman, so every A-L game nanjan nanaman ang overpriced tickets circulating before the game. So what better way to earn cash than to be part of the so called “circulation”. So ayun, kame ng mga kaibigan ko pumila sa Araneta ng 1am kanina para makakuha ng at least PATRON or UPPER A man lang. So yun nag enjoy naman ako sa camping namin sa red gate ng Araneta. Mga 5am na yun nung tamaan kame ng antok ng mga barkada ko(buti na lang may banig yung isa naming kasama HAHA) so yun nakatulog kame kahit sandali. Pucha maya maya pag dilat ko, leche yung 30 ish people na line nag x 20, yung mga taong nakapila nakatingin saming mga natutulog sa sahig, as in di normal na tingin ha. TITIG talaga:)) anyway so ang ending inabot kame ng 10pm na Upper B nalang ang nakuha. BV. Pucha kase na mga hardcore scalpers yan 6pm pa lang daw kagabi andun na. Siguro kung nagkaroon ng Scalping varsity sila yung tipong starting 5. kaso pucha andami nila eh mga nasa 50 sila. Si daddy scalper hatak hatak ang 5 nyang anak na babae para maki bili ng ticket. BV. so yung supposed to be UPPER A namin sa kanya at mga anak nya napunta, isccalp lang nila BV. ————-FUCK IIWANAN NAKO NG SASAKYAN FOR THE UE GAME. GOT TO GO SORRY NEXT TIME NA LANG, BV =))

xoxo,
Notmyday.

BV rin to live alone

Hindi sobrang uso yung living alone dito sa Pilipinas eh noh? Pansin mo sa mga ibang bansa tulad ng States, sobrang astig kapag living alone ka eh. Para siyang right of passage. Dito sa Pilipinas, iba eh. Kahit 30+ ka na, may trabaho, may asawa at dalawang anak ka na, kasama mo pa rin si mommy at daddy.

Ako kasi, I live alone. sad noh? haha! loko lang, actually astig siya. pero dahil nasanay na ako sa lahat ng mga astig nung kasama ko si mommy at daddy, iba na yung buhay independent. maraming mga bagay na we take for granted kasi. kapag mag-isa ka na sa bahay, dito mo mararamdaman ang mga bagay na ito.

nung kasama ko si mommy at daddy, sobrang astig sa akin yung mga t-shirt sa topman (uyyyy….nag reference). tuwing pupunta ako sa mga cool malls tulad ng quad (hahaha! alam niyo ba yung quad???? pang astig lang yan), titingin ako sa mga damit, laruan, cellphone at sasabihin ko sa sarili ko, “pusang ina! ok toh ah!” ngayon, iba na eh. tuwing pupunta ako sa mall, hindi na ako pupunta sa topman eh. deretsyo na ako sa rustan’s. hindi yung department store ah. yung supermarket. yung grocery na yung topman ko. lang hiya. ang astig na para sa akin ay tinapay na mura at pagkain na low in calories (yun yun). sinasabi ko pa naman sa sarili ko minsan yung “pusang ina! ok toh ah!” ……pero all-in-1 cleaner naman yung hawak ko ngayon. yan ang buhay. doon mo malalaman kung independent ka o hindi. kapag sobrang astig na sa yo yung all-in-1 cleaner.

ang maganda din sa independent studio apartment living ay ang privacy. ikaw lang eh. walang gugulo sa yo. pero yung downside naman nito ay privacy pa rin. (uyyyy…..irony daw) pero teka lang, may point ako. mayroon akong kwento: nanonood ako ng tv one day sabay may apple juice ako dahil sobrang sarap ang apple juice. dahil bobo rin ako, natapon yung juice ko sa floor dahil nasipa ko yung baso by accident. sumigaw ako, “MANANG!!!” ………..pero………tangina……..wala naman si manang ah. mag-isa ako. ako si manang. pootcha, ako nga si manang sa bahay ko. hindi na rin ako basta-basta pwedeng umihi sa toilet. nung kasama ko si mommy at daddy sa bahay, kung saan saan yung aim ko kapag umiihi ako sa toilet. yung importante lang naman majority ng weewee mo ang mag-shoo-shoot sa bowl eh. pero sa studio apartment, hindi ganyan. kapag barado yung toilet, ikaw yung pupulot ng tae mo kasama yung isang roll ng toilet paper na tinapon mo rin sa toilet. bevvvveerrrrlllllyyyy hhhhiiiilllllllllllllllllllsssss