Wag Singit

Bale ganito yun. Isipin mo nalang ito. Nasa isang fast food restaurant ka at gutom ka para sa isang hamburger. Masarap kasi yung mga hamburger diba? Hindi ka nag lunch, excited ka nang kumain, tapos biglang boom! Nako po, mahaba ang linya. Pero dahil naisip mo, “siguro hindi lang ako yung gutom dito at sa bagay, si lola naman yung nasa harap ko,” lilinya ka na rin. Maghintay ka nalang muna, ma’am-sir. Eh di yun! Naghintay ka. Tapos biglang dumating si Boy Astig sa restaurant. Yari ka na! Ang shades niya, ginawa niyang headband at naka jacket pa siya (eh summertime yung panahon). Meron pa siyang ear phones na nakasabit sa kanyang ears pero wala namang mp3 player. Astig lang talaga siya. Habang pumipili siya ng value meal, biglang may nakita siyang kakilala sa bandang harap ng linya. Ayun! Chumika ng konti, kamusta si ganito, kamusta si ganyan. Tapos na sila mag-usap, biglang nakasingit na si Boy Astig sa harap ng linya. Ang swabe naman ng style na yan! Chumika ng kung anu-anong ek-ek sabay nakakain na kaagad. Pero wala kang masabi, nahihiya ka at hindi mo pa siya kilala. Na-realize mo na rin bigla na isang softspoken person ka. Patay tayo diyan! Tumagal na nga yung oras mo sa linya (at kay lola din), na-hurt pa yung feelings mo.

Yan ang problema minsan sa mga ibang tao. Hindi sila lumilinya. Sa mga restaurant, sinehan at kung saan-saan pa ay wala talaga. Pati na rin yung mga kotse sa EDSA, panay singit. Yung mga puti at dilaw na linya sa kalye, parang naging drawing ng bata lang sila eh. Ang mga kalye na tatlo yung lanes, naging lima bigla! Paano nangyari yan? Diyos ko po, sana hindi lang ang sarili ang pinagiisipan ng mga tao. Bigyan naman natin ng konsiderasyon yung kapwa Pinoy natin. Importante na matutunan natin ang disiplina at ang tinatawag na common courtesy. Simpleng bagay lamang ang pinaguusapan natin dito pero tingnan mo, grabe ang trapik sa Metro Manila, hindi nakakakain ng mga hamburger ang mga tao at ang feelings nila ay hurt. Kung simpleng bagay lang ito, simple din ang solusyon – luminya ka at wag sumingit. Makakarating naman tayo sa mga destinasyon natin ah. Sana naman ay hindi pa madamay ang ating kapwa Pinoy. Ika nga, “It’s not the destination. It’s the journey.” Naks naman.

MY GIFT TO ALL: NEW BV ENTRIES

1. i was taking a dump tas nung paghatak ko nung tissue, may lumabas na ipis dun sa cylinder tas lumipad lipad. panic ako kasi di ako makatayo. may nakasabit pa. BV.
2. so parang sa english pinagawa kami ng poem tungkol sa mga pas readings namin. ang hirap! BV! di lang yon … we have to delive rit infront of everyone! BV! yung delivery nasabay sa Music periodical practical tes! BV then may social science month pa na gagawa pa ako ng video tungkol sa history ng Burma! ang BV! so last friday i said na over na ako sa crush ko as in swear then nung binasa ko yung poem na ginawa ko dati para nga sa english! ang BV! yung poem it matches my getting over story so ugh ang BV! di lang yon! nasira pa yung file ko para sa computer project ko! ang BV!
3. Today, may quiz kami sa Chemistry. Late ako ng dating so kailangan ko pang kumuha ng upuan sa dulong classroom. Peste, pagka-upo ko para magsagot, tumutulo na yung pawis ko. Pagka-tapos ng Chem, kumain kami ng friends ko. Nang matapos sa pagkain, umakyat na kami para sa next subject e late na pala kami. Sorry naman sa prof kong bading, sabi ba naman, “Parang 48 years kayo kumain ha! Kain kayo ng kain, kaya tumataba kayo e, lumalaki yung braso niyo.” PUTA. Ako lang kaya yung mataba sa mga kaibigan ko!!! Pumunta ako ng SM centerpoint after ng klase para magpa-convert ng cash to gcash. Eh kailangan mag fill-up ng form. Takteng naiihi na ako as in para na akong bulate habang nagsusulat, tinayuan pa nga ako ng balahibo e. BV! At BV rin na ang baho sa mismong SM kasi nga binaha sila noong Ondoy. At last na, noong pauwi ako, sumakay ako ng jeep pa-cubao at nasabi ko “Isang stop and shop, estudyante.” BV, e doon yon sa kabilang binababaan ko e! Pahiya ako, ang lakas pa naman ng pagkasabi ko. ) BV day! )

POSTS OF THE WEEK [sinabmit]

salamat sa peeps na nag send in ng mga BV na toh! tuloy lang ang BV!

1. grounded ako nang 1month kasi pumasok yung dad ko sa room ko tapos pinapakinggan ko yung song na “Birthday Sex” BV.

2. Driver ko bading. Nagpalagay pa nang boobs. BV

3. nakasakay ako sa LRT. katabi ko, matandang nangungulangot. inatchingan pa ako. BV

4. katabi ko sa jeep ay bumbay. ang lakas nang amoy. tapos nakita kong maytinitext siya. nakalagay sa text “May B.O. yung katabi ko.” mas mabaho pala ako sa bumbay. BV

5. Nalate ako sa school dahil na LBM yung driver ko. BV

6. Kumain ako nang halo halo. Ang sarap. May crunchy part pa. Tapos tinanggal ko yung tinga sa ipin ko. Antenna pala nang ipis. BV

7. Iniwan kami nang daddy ko last year. This year, adviser ko pa yung girlfriend niya. BV

8. Tumae yung girlfriend ko sa banyo ko. Hindi siya nagflush. BV

9. Natulog ako nang 4 para matapos yung project ko. Naiwan ko lang pala sa bahay. BV

10. May B.O. yung seatmate ko. Nakatapat pa yung aircon sa kanya sa classroom. BV

11. Excited ako pumunta sa Boracay. Pagdating ko doon, bawal magswimming kasi ang lakas nang bagyo. BV

12. Nagka black eye ako sa mata dahil sinapak ako nang kuya ko dahil akala niya ako yung kambal ko. Grad picture taking ko pa naman bukas. BV

13. Nagbreak kami nang GF ko dahil nalaman lang namin today na 2nd cousins pala kami. BV

14. Buong class ko tumawa sa classmate ko. Ako lang yung pinagalitan nang teacher. Mas BV pa, tumawa rin naman siya. MAJOR BV

15. Nanay ko pala yung nanay ko. Pinalayas ko pa naman siya kahapon. Pinalayas ko yung sarili kong ina. BV

Submitted Post by Bianca

mej na bv ako sa story ng araw ng girl na toh. bev

Tangina. Sobrang malas ko kahapon.

Nakalimutan ako bigyan ng allowance. Naalala ko lang nung nasa LRT station na ko. Pagtingin ko sa wallet ko, bente lang pera ko. Buti may LRT card. Okay pa, okay pa. Sa school, nakalimutan ko kunin iPod ko na nakasaksak sa laptop ng blockmate ko. Nung Lit class, natawag ako ng teacher ko. Nung pauwi na ko at konting steps na lang nasa station na, nasira strap ng bag ko at nahulog na siya sa putik. Hindi man lang ako nakaupo sa LRT mula Katipunan hanggang Recto. 30 minutes yon! Tapos pag-uwi ko, pagtingin ko basag screen ng phone ko. Tapos sabi ng nanay ko may sunog sa kabilang kanto. Nung mag-aaral na ko, inisip ko gagawin ko. Midterms ng Math bukas tapos may test sa Fil. Chapter 3-6 ng novel. Nasa Chapter 1 pa lang ako.

BV DAY!

greetings beavers

i’ve obviously been having a hard time updating this blog. mej busy nowadays kaya mahirap talaga. if anyone out there wants to be apart of this revolution and write some entries with access to the blog, reply to this post or email akoaybv@gmail.com